Strona Główna 


Przystanek 10.
Dworzec kolejowy

Powoli dochodzimy do dworca, który zamyka od północy aleje Marszałka Józefa Piłsudskiego. 


4.08.2002 r.


21.11.2004.

Po remoncie dokończonym w 2001 roku dworzec i budynki stacyjne prezentują się całkiem nieźle. Ściany zespołu zostały pomalowane lub położono na nie płyty z piaskowca, podwyższono nieco budynek dworca, dobudowano wieżę z zegarem. Obecny dworzec jest czwartym budynkiem o tej funkcji w Chełmie. Pierwszy wybudowano wraz z budową linii kolejowej w latach 70. XIX w. Wyglądem nie różnił się od zachowanych dworców w Minkowicach, Sadurkach czy Klementowicach. Poważna rozbudowa stacji pociągnęła za sobą wzniesienie nowego, murowanego dworca. Oddano go do użytku w 1913 r. Był wspaniałą wizytówką miasta. W jego holu witano m.in. cara Mikołaja II, naczelnika Józefa Piłsudskiego, prezydenta Ignacego Mościckiego. Niestety, został wysadzony przez niemieckich saperów w lipcu 1944 r. Kilkanaście lat funkcje dworca pełnił drewniany barak, który stoi (na prawo od dworca) do dziś (obecnie znajdują się w nim mieszkania). W 1960 r. oddano do użytku najmniej urodziwy dworzec, jaki istniał w Chełmie. Po 33 latach zdecydowano się na jego modernizacje - trwała aż 8 lat. Jej wynik oglądamy. Przed oddaniem do użytku uporządkowano plac dworcowy - pojawiły się kwietniki, posadzono nowe drzewa. Tylko parking i droga dojazdowa do niego nie mogą doczekać się remontu. Przy głównym wejściu do dworca widzimy tablicę upamiętniającą rozstrzelanie 30 kolejarzy podczas II wojny światowej.


13.09.2001 r.

Przy dawnym przejściu na perony możemy oglądać "wędrującą" kapliczkę. Pierwotnie stała w parowozowni. Zgodę na jej wymurowanie uzyskano w wyniku strajku w 1980 r.  Po ponad 20 latach, w związku z likwidacją i postępującą dewastacją obszaru parowozowni na początku naszego wieku przeniesiono ją na drugą stronę ulicy Okszowskiej, czyli do Wagonowni Chełm. Niestety i ten zakład zamknięto. Brak gospodarza narażał ją na zniszczenie, dlatego przeniesiono ją w sąsiedztwo dworca. Zdjęcie zamieszczone poniżej zostało zrobione jeszcze na terenie Wagonowni Chełm.

Kapliczka i parowóz na terenie dawnej wagonowni


18.07.2004.

Znów ta sama para - tym razem już przy dworcu


15.02.2009 r.

Nieopodal budynków stacyjnych, stoi w Chełmie jedyna lokomotywa parowa. Ol49-34 przybyła do "niedźwiedziego grodu" z Żurawicy. Niestety, z maszyną nie przybyła dokumentacja dotycząca parowozu (książka parowozu i książka kotła). Lokomotywa miała stanowić najokazalszy eksponat miejscowej izby pamięci kolejowej, która przed laty mieściła się na terenie miejscowej parowozowni. Po likwidacji zakładu parowóz został zdewastowany. Dopiero po interwencjach miłośników kolei lokomotywa została przetoczona do pobliskiej wagonowni. Tam została prowizorycznie zabezpieczony przed dalszą dewastacją (np. w miejsce wybitych szyb wstawiono folię, wyczyszczono wnętrze). Po zamknięciu Wagonowni Chełm ponownie parowóz zaczął być narażony okradanie go z elementów, malowanie. Przetoczono go na tor przy hali utrzymania lokomotyw. Pojawiły się pomysły wyremontowania i wywiezienia parowozu do Warszawy. Brak decyzji właściciela (PKP) i protesty chełmskiej komórki Związku Zawodowego Maszynistów spowodowały, że wycofano się z pomysłu wywiezienia "oelki" z Chelma. W 2004 r. parowóz ponownie wrócił na tor przy dawnej wagonowni. Zapomniany zabytek ponownie został zdewastowany, zwłaszcza w wyniku podpalenia. Dopiero wtedy przetoczono go na tory stacyjne, w rejon czynnej lokomotywowni. Dzięki współpracy kolejarzy różnych instytucji (głównie PKP PLK i Związku Zawodowego Maszynistów), 12 lutego 2009 r. parowóz stanął na specjalnym torze. W tym miejscu czeka go najpierw gruntowny remont, a potem odpowiednia ekspozycja (podświetlenie, ustawienie żurawia do nawadniania i semaforu kształtowego).

Oelka jeszcze na terenie dawnej Wagonowni Chełm2008 r.

Parowóz na specjalnym torze przy dworcu kolejowym Chełm

15.02.2009 r.

Fotografia wykonana z peronu

Piękno detali - tabliczka parowozu

1.11.2002 r.

i tendra

15.02.2009 r.

I zdjęcia po skończonym remoncie parowozu.


2010

Parowóz Ol 49-34 został zbudowany w 1952 roku w I Fabryce Lokomotyw w Chrzanowie. Lekki (jedynie 100 tonowy...) parowóz Ol49-34 ma długość 21 m, szerokość 3 m. Mógł się rozpędzić do 100 km/h. Uzupełnieniem parowozu jest tender (zbiornik na wodę i węgiel) o oznaczeniach 25D49. Wszystkich maszyn Ol49 wybudowano 115 egzemplarzy. Więcej informacji technicznych znajdziesz tutaj.

Cofamy się. Po minięciu dworca dochodzimy do naziemnego przejścia przez tory. Dostrzegamy ciekawy budynek mieszkalny wzniesiony w okresie międzywojennym.


21.11.2004.